http://jerting.blogfa.com/ نـــقــــد و داستــــــــــــان fa blogfa.com Sun, 27 Dec 2009 15:38:32 GMT http://jerting.blogfa.com/post-12.aspx <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>سپید می نویسم :اگر باران نبارد  </P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>با خودم می گویم شعر کشف است (شاید ) کشف تازه تر، با قداست وشناسه های </P> <P dir=rtl>خاص خودش –آن است آنی دیگر ازدیگر گونه گفتن وزبان وحرکت ،خُلق و خَلق برتر وکیفیت دارتر...، وبدینحال است که در خیلی اشعار ونوشته ها اصلأاحتیاج به پردازش دیگر نیست ، اما کوپیامبری که آیه های زلال آورد واز نور مایه فکر </P> <P dir=rtl>وکلام را روشنی دهد . (باران سپید –مجموعه شعر لیلا مشفق)از ابرهای سیاه نیامده از پشت پرده های باد برده</P> <P dir=rtl>کلمات جان گرفته اند ، رنگ به رنگ در اندازه هاو صورتهای خاص جلوه کرده وصدای ریختن وشُستن از چار گوشه ذهن می آید.</P> <P dir=rtl>همه جا اشیاء ونام ها خودشان را نشان می دهند اما بیشتر نام در محور «من» </P> <P dir=rtl>می چرخد : </P> <P dir=rtl>_____________________ </P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>.. من یاد می گیرم ایستاده مردن را </P> <P dir=rtl>                                      ص 15شعرپنج </P> <P dir=rtl>______________________ </P> <P dir=rtl>من که هیچگاه نفهمیده ام چه بوده ام</P> <P dir=rtl>                                      ص 12شعر2  </P> <P dir=rtl>______________________ </P> <P dir=rtl>بی صدا در من شکل میگیرد </P> <P dir=rtl>______________________ </P> <P dir=rtl>من </P> <P dir=rtl>طرحی می شوم مبهم با چشم های مه آلود </P> <P dir=rtl>                                      ص 12   </P> <P dir=rtl>________________________ </P> <P dir=rtl>در آغوش متهم من </P> <P dir=rtl>                                   سطر 6ص13  </P> <P dir=rtl>__________________________                              </P> <P dir=rtl>تنها در من آیه ا ی مشکوک می ماند </P> <P dir=rtl>                                 سطر 16ص 13 </P> <P dir=rtl>_________________________ </P> <P dir=rtl>در روزهایی که بارها «من» را دار می زنم </P> <P dir=rtl>                                     سطر 6ص15شعر5 </P> <P dir=rtl>____________________________ </P> <P dir=rtl>حالا که لیلائی درمن</P> <P dir=rtl>                  مجنون ترا آه می کشد </P> <P dir=rtl>                                    سطر5ص17شعر 7 </P> <P dir=rtl>________________________  </P> <P dir=rtl>من پیش پای خودم </P> <P dir=rtl>               فرو می روم </P> <P dir=rtl>                                  سطرآخر ص17 </P> <P dir=rtl>________________________ </P> <P dir=rtl>ودیوار شد بین من و آسمان</P> <P dir=rtl>                                 سطر 3ص18 </P> <P dir=rtl>_________________________ </P> <P dir=rtl>آنقدر «من» در من روئیده است </P> <P dir=rtl>                                سطراول ص20 </P> <P dir=rtl>_________________________ </P> <P dir=rtl>به جمعه های «من» هایم فکر می کنم </P> <P dir=rtl>                                 سطر آخرص20  </P> <P dir=rtl>_________________________  </P> <P dir=rtl>جاده ها با من راه می روند </P> <P dir=rtl>                                  سطراول ص21  </P> <P dir=rtl>_________________________ </P> <P dir=rtl>من کوچکتر شده ام </P> <P dir=rtl>                                   سطر آخرص23  </P> <P dir=rtl>_________________________  </P> <P dir=rtl>من سردم است </P> <P dir=rtl>         وعریانی ام در باد می لرزد   </P> <P dir=rtl>                                  سطر اول ص  25 </P> <P dir=rtl>________________________ </P> <P dir=rtl> من هنوز برای چیدن آسمان </P> <P dir=rtl>      روی نوک پاهایم بلند می شوم ! </P> <P dir=rtl>                                 سطر 15 ص29 </P> <P dir=rtl>______________________ </P> <P dir=rtl>من که چیزی نبوده ام جز نطفه ای از سال های دور  </P> <P dir=rtl>                                  سطر اول ص33  </P> <P dir=rtl>_______________________ </P> <P dir=rtl>ومن اصلأ دلم نمی خواهد بنویسم </P> <P dir=rtl>                                  سطر 8 ص33  </P> <P dir=rtl>والخ.............. </P> <P dir=rtl>وصرفنظر از جمله ها یی که با اول شخص تمام میشود [ گرفته ام- نبوده ام- </P> <P dir=rtl>می زنم – بگذارم – کرده ام ....هستم .....بودم ...و ....] که این نیز خود قابل</P> <P dir=rtl> دقت ونگاه می شود ، واین آیا همان «من های» زنانه است که در کنش های </P> <P dir=rtl>روحی وفکری این نوع افراد جای دارد . </P> <P dir=rtl>با نگاهی که روح حساس وشکل پذیر گاه  کارها را به سوی نظرگاه هایی </P> <P dir=rtl>که قبلأدر حافظه بوده برده تأ ثیر مستقیم ورنگ پذیری ازبعضی ازشاعران</P> <P dir=rtl>ودیگراندیشان نیز در صدای باران سپید است : </P> <P dir=rtl>[من سردم است وعریانی ام</P> <P dir=rtl>                در باد می لرزد ...] </P> <P dir=rtl>که فصل سرد فروغ را تداعی می نماید.... </P> <P dir=rtl>دختری که چهارده سالگی اش را پشت پیچ اولین کوچه جا گذاشت  </P> <P dir=rtl>ترکیب ها وهمنشینی هایی که خاص شعر های صالحی وامثالهم است . و در </P> <P dir=rtl>نحوه جمله ها علاوه بریک خطی کردن کار درزمان بندی غیرمنظبتی آنرا</P> <P dir=rtl>جای میدهد وآنچه نشان میدهد اینست که در اجرای متن واستفاده از تصاویر</P> <P dir=rtl>باتعدد وسیالیت ذهن روبرو نیستیم وکار در یک فضای بسته پیش میرود و </P> <P dir=rtl>همچنین کار به توضیح وحاشیه پردازی جهت وقوع شعر پیش میرود. چه </P> <P dir=rtl>اگر عین تنوع ورنگانگی از ایجاز بیشتری برخوردار بود کار متشکل ترو </P> <P dir=rtl>اجرایی تربود .کار در بعضی موارد خودر ا به نثر نزدیکترمی کند واین </P> <P dir=rtl>مجال که اگر لحن را کمی کشدارترمی کرد حتمأ جایی برای روایت داستانی</P> <P dir=rtl> می خواست ودر شعر 3صفحه13یا در شعر20ویک که بانقل اولیه راوی کُل</P> <P dir=rtl>آغاز می شودچنان کار تمام می شود که بعد از پایان کارجای خالی شعررا </P> <P dir=rtl>در صفحه به خوبی احساس می کنی اما اینکه چرا در بعضی کارها اینقدر </P> <P dir=rtl>توضیحی است خود جای سئوال دارد ودرکار نوز10ص29شاید البته شاید </P> <P dir=rtl>سلیقه مخاطب است که امر را به ناجی گری خود وناشی گری دیگری مینمایاند </P> <P dir=rtl>واگر این حروف اضافی وکلمات دست وپاگیر نبود در ته قضیه چنان جانمایه ایی </P> <P dir=rtl>باقی میماند که پرچم احساس را یکباره بربرج فتح می کوبید : </P> <P dir=rtl>    «  دوست دارم بدوم  </P> <P dir=rtl>         دست هایم را به کوه بزنم و</P> <P dir=rtl>        تند برگردم </P> <P dir=rtl>        تا ادعا کنم «نجات یافته » ام ! </P> <P dir=rtl>________________________  </P> <P dir=rtl>من ازآب همین لیوان آزادترم </P> <P dir=rtl>________________________ </P> <P dir=rtl>همیشه هم این اتفاق نمی افتد وچیزی مثل تکیه کلام مخاطب را آزارمی دهد </P> <P dir=rtl>که فردکلمه ها وحوف اضافه نیستند واگر کسی مثلأمیگوید[ در واقع –مثلأ-</P> <P dir=rtl>مثل –فهمیدی –میدانی –حالیته.......] واین نوع کلمات شبیه بارانی ست که</P> <P dir=rtl>پشت گردن می افتد گاه لذت بارش وخواهش وتمنای پذیرش را میگیرد</P> <P dir=rtl> کلمه هایی مانند [ حالا – هی ] : </P> <P dir=rtl>حالاکه هی هوا ابری می شود  </P> <P dir=rtl>                           شعر4ص14  </P> <P dir=rtl>____________________ </P> <P dir=rtl>حالا که قد کشیده ای تا آسمان  </P> <P dir=rtl>                          شعر5 ص15  </P> <P dir=rtl>____________________ </P> <P dir=rtl> وهی توی رگهایم دنبال زنی میگردم که برساندم </P> <P dir=rtl>                           سطر 15شعر27ص40  </P> <P dir=rtl>_____________________ </P> <P dir=rtl>که هی شیشه هایم را می شکند </P> <P dir=rtl>                          سطر10شعرپنج ص15  </P> <P dir=rtl>_____________________ </P> <P dir=rtl>ومن هی بزرگ شدم </P> <P dir=rtl>                         سطر3شعر8ص19  </P> <P dir=rtl>________________________ </P> <P dir=rtl>وهی موهایم را به رُخم می کشند </P> <P dir=rtl>                         سطر 2شعر9ص19  </P> <P dir=rtl>_________________________ </P> <P dir=rtl>که خستگی هی سنگ زیر پاهایم می دواند </P> <P dir=rtl>__________________________ </P> <P dir=rtl>وهی </P> <P dir=rtl>نقش گل ها را تا هیچ کجا دنبال میکردم </P> <P dir=rtl>__________________________ </P> <P dir=rtl>و هی آجر روی آجرش گذاشت </P> <P dir=rtl>                              سطر 2 شعر 16ص26  </P> <P dir=rtl>_________________________ </P> <P dir=rtl>حتی برای مادر بزرگ که هی دعا می خواند وفوت می کند </P> <P dir=rtl>                               سطر12شعر20ص30  </P> <P dir=rtl>__________________________ </P> <P dir=rtl>روحم را ول کنم روی سطرهای این کاغذ ها ، هی ، مچاله می شود ....</P> <P dir=rtl>                                 سطر10شعربیست وسه  ص33   </P> <P dir=rtl>________________________ </P> <P dir=rtl>بعد نشستی وهی ساختمان ها را فرو کردی</P> <P dir=rtl>      توی دل آسمان  </P> <P dir=rtl>                              سطر 9شعر25ص36  </P> <P dir=rtl>_________________________ </P> <P dir=rtl>هی پرسه می زنی توی سرم که اتاقم گیج میرود </P> <P dir=rtl>                               سطراول شعر27ص40  </P> <P dir=rtl>________________________  </P> <P dir=rtl>وهی توی رگهایم دنبال ژنی میگردم که برساندم </P> <P dir=rtl>                             سطر14ص40شعر27   </P> <P dir=rtl>____________________ </P> <P dir=rtl>والخ .........  </P> <P dir=rtl>پیاده کردن جمله ها ومعنا گستری چیزی دیگریست که در بیان وایجاد ساختاری محکم باید وحتمأ باید توجه شود واین نیست که یک نوع حرکت زبانی تمام </P> <P dir=rtl>انگیزه شاعر را فرا بگیرد واز بقیه موارد غافل بماند چه تنها برمرکب قلم نشستن </P> <P dir=rtl>و تند راندن کافی نیست بلکه اصول سوار کاری و آداب حرکت و پردازش و</P> <P dir=rtl>مقصد نگری را هم باید در نظر داشت</P> <P dir=rtl>___________________________  </P> <P dir=rtl>چطور دست هایم در دست هایت بگذارم </P> <P dir=rtl>                                          ص32شعر22سطر13</P> <P dir=rtl>__________________________ </P> <P dir=rtl>این ابرهای سپید باران ندارد! </P> <P dir=rtl>                              ( !)  </P> <P dir=rtl>                                     ص33شعر23  </P> <P dir=rtl>________________________ </P> <P dir=rtl>باران سپید سپیدی کلماتی ست که در نشان دادن لطافت وخوب نگری هم کار را</P> <P dir=rtl>بسیار توان مند نشان میدهد خارج از کلماتی که به ذهن مخاطب گاه خوش نیایند </P> <P dir=rtl>اما جوهره کاری وارزش های بالای آن را نشان میدهد : </P> <P dir=rtl>_________________________ </P> <P dir=rtl>یااینکه آنقدر از برج دوقلو گفتی </P> <P dir=rtl>که یاد بچه های صدیقه افتادم  </P> <P dir=rtl>_________________________ </P> <P dir=rtl>حالا اگر تمام آینه ها هم سربه سرم بگذارند  </P> <P dir=rtl>_________________________ </P> <P dir=rtl>آخر این روزها مشق های شبت از باطل شدن </P> <P dir=rtl>                                            نمی ترسند </P> <P dir=rtl>                                       ص37شعر25سطرآخر </P> <P dir=rtl>__________________________ </P> <P dir=rtl>من خواب هایی که در تو بریزند، زیاد دارم</P> <P dir=rtl>                                      شعر 32ص49سطر3  </P> <P dir=rtl>............................................... </P> <P dir=rtl>علامت ها وشکل نوشتن جمله ها به صورتی ست که اگر نبود شاید در خواندن جور دیگری نشان میداد وبه نظر می رسد مخاطب را به سوی بیشتر اندیشیدن پیش می برد : </P> <P dir=rtl>________________________ </P> <P dir=rtl>وگرنه قلاب از گوش – ماهی هم شنیدنی تر است</P> <P dir=rtl>_________________________ </P> <P dir=rtl>هنوز دیر نیست ارزان شود- زنده ،زنده ، حراج </P> <P dir=rtl>_________________________ </P> <P dir=rtl>یا کش از استخوانم در می رودحتمأ...در می رود؟ </P> <P dir=rtl>__________________________ </P> <P dir=rtl>رفتن است تن شستن واز هوای صاف بهره بردن بدون چتر قدم زدن ، خلاصه</P> <P dir=rtl> گام های تازه وتلاش خوبی ست برای هم صدا شدن وراهی تازه را تجربه </P> <P dir=rtl>کردن  .در کلمات وبا تقدس کلمات زیست کردن است وبه همین دلیل است که</P> <P dir=rtl> ارج می نهیم و میخوانیم : با باران سپید می خــــوانــــــــــــــــــــــــــــــــــــم  </P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl>                                                                       بااحترام  </P> <P dir=rtl>                                                                  حسین دیلم کتولی </P> <P dir=rtl>                                                           از: شهرستان علی آباد کتول  </P> <P dir=rtl>                                                                    31 /6/1388          </P> Sun, 27 Dec 2009 15:38:32 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=jerting&postid=12 jerting http://jerting.blogfa.com/post-12.aspx http://jerting.blogfa.com/post-11.aspx   <P></P> <P>  [ برای کوه نوشتم اووووووووووو......جواب داد»»»»»»^^^^^^^^^^ ^ ] </P> <P>_________________________________________________ </P> <P>« تسبیحی از باران برای او که همیشه می خوانمش تا مرا بخواند ... از ساده گیم شاید بود که میخواستم برای مجموعه ی «او نویسی » چیزی بنویسم »</P> <P>_________________________________________________  </P> <P>کتابی از دوست شاعر وصمیمی جناب جلیل صفربیگی بدستم رسید با </P> <P>نام « او نویسی » که پنجاه رباعی مناسبتی را شامل می شود و چون وبلاگ </P> <P>ایشان هم بانام «واران »است اولین رباعی با باران شروع می شود :</P> <P>زنبیل پر از ترانه در دستش بود</P> <P>یک نامه ی عاشقانه در دستش بود </P> <P>ختم صلوات داشت باران انگار </P> <P>تسبیح هزار دانه در دستش بود </P> <P>                                        ص8رباعی1</P> <P>البته روح صاف وپاک ایشان باعث شده که رباعی ها بسیار زلال وساده باشند وگرفتار هیچ پیچیده گی کلامی وسختی زبان نشود وخیلی راحت از:طبیعت/ اسامی / و رنگ وبوی اشعار عرفا وحتی رباعیات خیام تنوع بگیرد وچنان سهل وممتنع است که به راستی چون آب زلال از دست می ریزد ، حس را  برمی انگیزاند وُ روح را می شُوید وُذوق را نشئه می دهد. </P> <P>کار دوم : </P> <P>یک عمر تو زخم های  ما را بستی </P> <P>هرروز کشیدی  به سر ما  دستی </P> <P>شعبان که به نیمه می رسد آقا جان </P> <P>ما تازه  به یادمان می آید  هستی </P> <P>                                          ص9رباعی2</P> <P>اما از همین جا ذهن سئوال برانگیز را تحریک می کند که آیا الزام به بعضی از کلمات هست یا ایجاد وزن وسهل انگاری شاعر به چنین به اینجا کشیده شده ودست را به سوی صفحات دوم.....الا آخر می بردتا مروری ساده برابیات داشته باشیم و در بیشتر رباعیات دیگر هم این «کلمه » ها «ما »« تو»«که» «از»«او»«با» دیده شود ، البته «تو» «ما» به مراتب بیشتر است و همین نگاه گاه تا حد آزاردهنده ای پیش می رود وزائدبودن ویا اجبار در متن را نشان می دهد.</P> <P>سرتاسر جان ما پُر از تب نشده</P> <P>چون جام جنون ما لبالب نشده</P> <P>ما منتظریم ماه کامل بشود </P> <P>دور قمری چهارده شب نشده</P> <P>                                        ص12رباعی5</P> <P> </P> <P> آقا تو که خوب می توانی مارا </P> <P>از این همه غربت برهانی مارا </P> <P>لای کلمات ندبه پنهان شده ایم </P> <P>تا اینکه بیایی وُبخوانی  ما را </P> <P>                                     ص13 رباعی 6</P> <P>که درمصرع دوم بیت اول ردیف «ما را» واقعن زائد به نظر می رسدواصلن اگر ایشان کمی بیشتر دقت می فرمودند به قاطع این نوع اصراف کاری را متحمل نمی شدند:</P> <P>یک عمر تو زخم های مارا بستی </P> <P>هرروز کشیدی به سر ما دستی </P> <P>شعبان که به نیمه می رسد آقاجان !</P> <P>ما تازه به یادمان می آید هستی </P> <P>به غیر ملزم نبودن «تو»و نحوه نه چندان خوب مصرع دوم از این رباعی و استفاده غیر فنی «آقاجان »وبیهوده بودن «ما»در مصرع آخر:</P> <P>«ما تازه به یادمان می آید هستی » </P> <P>در رباعی 4صفحه 11مصرع آخر به جای :</P> <P>آقای گلم زبان من لال نیا </P> <P>قاعدتن به نظر میآید که پس از:</P> <P>ما خط تمام نامه هامان کوفی است </P> <P>شاید کلمه ای در جهت تأیید واصرار لازم می آیدو ذکر این موضوع کهآنچه را می نویسیم همان طور هم می خوانیم :« کوفی است »</P> <P>در رباعی 9 :</P> <P>« امسال بهار بی تو آغاز نشد »</P> <P>کار با یکدستی وزلالی پیش می رود ودر مصرع :</P> <P>« کی سین سلام بر لبت می شکند » </P> <P>مخاطب را به تحسین وا میدارد</P> <P>اما در رباعی 10ص17درمعنا کمی میلنگد و:</P> <P>«هرچند که بیمار توهستیم همه» </P> <P>که خود کلمه «هستیم »«همه » را شامل می شود واحتیاج به همه نبود و شاید این حشوبسیار ملیح کاررا ناسُفته مینمایاندچون در مصرع آخر : </P> <P>«انگار طلبکار تو هستیم همه»</P> <P>همه بیشتر وبیشتر مشهود است . این نوع جملات در شعارها ومطالب جمعی گاه یافت شده اما نحو اجرا طوریست که بیشتر تأکید را میرساند نه زائد بودن ِ [همه] </P> <P>در رباعی 12ص19ازکلمات «تلمبار »« لنگ ظهر »استفاده خوب وگوش نوازی شده که اصطلاحات عامیانه وگویش های محاوره را خوب کار زده</P> <P>«جمعه شدولنگ ظهر بیدار شدیم»</P> <P>هرچند فکر کنم نماز ظهر را باآقا خواندن وزیر پرچم مقدس ایشان رفتنرا وقت داریم.....!! </P> <P>کارسرودن رباعی بسیارسخت است وجای هیچ درز وآستردوزی نیست و نمیشود باپینه وُوصله کار را نشان داد یعنی چنان چفت وبست در جمله باید باشد که خواننده احساس کوچک ترین لغزش ومسامحه را نبیند ومخصوصن مصرع آخرکوبنده وجاندار باشدو خواننده یا شنونده را مبهوت کند . این رباعیات خیام کاریست کارستان.به نظر میرسد رباعی بدین منوال نوشته میشودکه : استارد /حرکت /تمرکز /کوبش ... .واین امر بدیهی است که در انتها رباعی باچنان جدیت یا نتیجه گیری همراه است که مخاطب را در لذتی عمیق فرو می برد نه اینکه کار بدون استخوان بوده ودر پایان هم سُست و غیر اصولی پایان گیرد.که این نشان یک رباعی کوبنده وخوب است:</P> <P>انگار نمیرسد به دریا  جاده </P> <P>در خویش زده همیشه درجا جاده </P> <P>آقا نکند دیر شود آمدنت </P> <P>من روی تو شرط بسته ام باجاده </P> <P>حالا چرا این جاده باید به دریا برسد! چیز دیگریست که همان روایت حرکت رود ودریا را «شاید» می خواسته نشان دهد ... </P> <P>همانطور که عرض شد بعضی از رباعی ها رنگ وبوی دیگران را دارد نه اینکه تأسی وتقلید کورکورانه باشد بلکه یکنوع همدوش خوانی است ودر پشت کلمات جلوه های زیبا ی شاعرانه دیگر را احساس می کنیم وخود به خود مستقل و قوی هستند وتا آنجا که شاعر را می شناسم به صورت نه دیداری بلکه فقط از طریق آثار بیشتر در کار رباعی است واین تنوع جزیی از خصیصه ایشان که می خواهد حرکت وحرف های تازه تری را داشته باشد ولی تند روی یا امروزی  خواهی استحکام وساختار زبانی ولحن را بهم میریزد که این کم تر صورت اشتباه به خود گرفته ..</P> <P>شاید این نوع کارها از تاریخ همشکل و یا اسطوره ها در بعضی از شعرهای دیگران دیده شده ولی این فضا [ باز هم شاید] جای چنین مجالی را نداشته وبالاتر از همه خود «او»  ی نقش دهنده تمام فضا را از خود کرده است .شعار های دم دستی کاررا در شعر سهل بینی وزود گذر می نماید و باید بیشتر پرهیز شود که در این مجموعه خوب رعایت شده ونشان تجربه وپخته گی ایشان است .</P> <P>البته شعر آئینی نشیب وفراز زیادی را طی نموده ودر حرکتها ونشانه ها به صورتهای رنگارنگی در آمده است ولی گسترش وپشت گرمی شاعر به فهم دینی بیشترمردم تنوع وصورت پذیری خاصی را در کارهانشان داده است وشاعران جوان با رباعیات وغزل مثنوی های بسیار جاندار نمود پیدا کرده اند.  انتزاعی بودن شاید در کار به عینیت گرایی کار را نزدیک می کند اما تصویر و استعاره ها جانمایه کار را پر رنگتر ودلنشین تر مینماید.... </P> <P>_______________________ </P> <P>والشمس قسم به صورت ماه تو بود </P> <P>______________________ </P> <P>درسوگ تو سنگ می زند برسینه </P> <P>______________________  </P> <P>بنگاه فروش غل وزنجیر شده </P> <P>______________________  </P> <P>تسبیح ترا ماه به گردن انداخت  </P> <P>_______________________ </P> <P>دریا به نماز ایستاده در تو  </P> <P>_______________________  </P> <P>عکس تو درون هیچ فنجانی نیست  </P> <P>_______________________  </P> <P>شاید اگر افراط در کارها نبود بی شک این مجموعه کار های یکدست تری داشت و از لغزش های کمتر آسیب می دید. به نظر بیشتر قدما وبزرگان ادب پارسی رباعی در 24وزن سروده می شود که بیشترین استفاده ازوزن [ لاحول ولا قوة الا بالله ] می باشد ودراین مجموعه نیز بیشتر همین وزن مشهود است. مهم استفاده از قافیه ای محکم ومأ نوس و ردیف مناسب که با قافیه چفت شده واگر هریک در شکل بندی واسکلت ابیات خوش ننشیند انگار کل رباعی فرو می ریزد مثلن وقتی گیسو وآهو می آید یا شکسته وبسته ، باید همنشینی داشته ولرزشی در چهاربند آن بوجود نیاید و می بینیم در این کتاب قافیه ها همان قافیه های ساده وروان است که کارکرد زیادی شده و در اشعار دیگران هم به هر نحوه آمده است و چندان قافیه های نو وبدیع نیست ولی خوبی کار آقای صفربیگی درکتابهای دیگرش نیز همین روانی وکلمات عادی را بکار کشیدن که از ویژگیهای بالا وعالی ایشان است.</P> <P>_____________________   </P> <P>وقتی بزنی به برجک بعضی ها </P> <P>___________________ </P> <P>عکس تو درون هیچ فنجانی نیست </P> <P>_____________________   </P> <P>نوشتن این موضوع را چندان ضروری نمی بینم که طبق نوشته هایی در سده ی سوم هجری شعری منسوب به بهرام گور ساسانی بوده و تا اواسط قرن ششم هجری قافیه رباعی چهار تایی بوده وبه قول خواجه نصیرالدین طوسی قدما ترانه را چهاربیتی خوانده ودر چهار مصرع قافیه الزامی بود ولی بعد با حذف قافیه  در مصرع سوم واجرای موسیقی وانتظار اجرای مصرع چهارم کار بر سراینده سخت تر واهمیت رباعی و مصرع چهارم نیز فزونی گرفت تا آنجا که در آن ضربه واقعی ونهایی جهت نتیجه گیری قرار گرفت  . گاه در بیت دوم بعضی رباعی ها چنان می نماید که بیت اول توفیر دارد واین در اشعار قدما نیز دیده شده ودر این مجمو عه نیزهست که هر چند بیت ها جدای هم زیبا و جذابند اما در همخوا نی وهمنشینی چندان نزدیک نیستند اما در این مجموعه چنان نزدیک بهم اند که که این کار کمتر  به نظر می رسد ذکر این نکته نیز لازم است که بکار بردن بعضی کلمات وعبارات درسطرهای مناسبتی که رنگ وبوی مذهبی داشته و در مورد ائمه (ع) واولیاء مخصوصن خداست بسیار باید باشناخت عمیق وتمیز کار گفته شود :</P> <P>______________________ </P> <P> هرچند خودش کریم است اما  </P> <P>لطفی کن و یا کریم ها را دریاب </P> <P>                                      ص14رباعی7</P> <P>___________________  </P> <P>آقا تو مگر نه اینکه دنبال منی </P> <P>من گم شده ام بیا مرا پیدا کن   </P> <P>                                    ص22رباعی 15</P> <P>_____________________  </P> <P>که شکل قایم باشک بازی بچه هاست..! وآنجناب عالی واعلاست.  ودر خاتمه مجموعه چه زیبا به پایان می رسد ، انگار باران همان رباعیها هستند که دریایی شدند و هر کدام از قطره ها کلمه هستند و درحالیکه چتری دارند رو بسوی دریا ی ذوق و عشق وساده گی و «او » پیش می روند : </P> <P>___________________ </P> <P>چون رود رها شدی روان وسرمست </P> <P>دریا نم نم به موج هایت پیوست </P> <P>باران دارد به سمت تو می آید </P> <P>هر قطره گرفته است چتری در دست </P> <P> _______________________ </P> <P>به چنین استاد بزرگواری خسته نباشید عرض نموده و توفیق وموفقیت همیشگی در تمام عرصه ها را برایشان آرزو دارم........... </P> <P>                                                                 [ حسین دیلم کتولی ]  </P> <P>                                                             24/1/1388علی آباد کتول</P> <P> </P> Mon, 23 Nov 2009 04:04:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=jerting&postid=11 jerting http://jerting.blogfa.com/post-11.aspx http://jerting.blogfa.com/post-10.aspx <P dir=rtl>   </P> <P dir=rtl>داستان [ 11] </P> <P dir=rtl align=justify>مادر سگ جرف بزن .مأمور مالیاتی نیستم که از زیرم دربروی .من روی صندلی نشسته ام وُلامپ روی</P> <P dir=rtl align=justify>سرم چقدر تکان می خورد . حرف حرف می آورد .توسیگارت را دود می کنی وُباآن عینک دوُدی به باران </P> <P dir=rtl align=justify>پشت پنجره خیره می شوی .ابرهای لعنتی تمام نمی شوند . ویرگول میگذارم . به سوراخ قفل در نگاه </P> <P dir=rtl align=justify>می کنم ،شکل علامت سئوال شده .پنجشنبه است وساعت یازده همه ادارات تعطیل میشوند .اگر این </P> <P dir=rtl align=justify>قبض را نپردازم ..!! برمیگردی وتوی چشم هایم زُل می زنی «دست خودته فقط باید بیایی» . سه نقطه </P> <P dir=rtl align=justify>دیگر ... کاش می توانستم از روی صندلی بلند شوم ! بااین همه پله...!حالا نمی شود از خیراین کار </P> <P dir=rtl align=justify>بگذری ، یا لااقل رئیس را قانع کنی ؟ علامت سئوال می گذاری وخط می زنی . تعجب !! اگر می شد !</P> <P dir=rtl align=justify>عینکت را برمی داری وسیگارت را فشار می دهی توی جا سیگاری... انگار می خواهی همه چیز همین </P> <P dir=rtl align=justify>جا تمام شود .به سمت در می روی . ساعت دقیقن یازده را نشان می دهد. یاد قطاری میافتم که روی </P> <P dir=rtl align=justify>ریل تند می دود. آخرین دود سیگارت را بیرون می دهی ...نقطه . </P> <P dir=rtl align=justify>                                                                         </P> <P dir=rtl align=justify>                                                                        ساعت 25/11صبح </P> <P dir=rtl align=justify>                                                                        1/1/1388منزل  </P> <P dir=rtl align=justify>                                                                       حسین دیلم کتولی    </P> <P dir=rtl> </P> <P dir=rtl> </P> Mon, 05 Oct 2009 11:32:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=jerting&postid=10 jerting http://jerting.blogfa.com/post-10.aspx http://jerting.blogfa.com/post-9.aspx  </P> <P>( تند از خیابان رد نشو  )</P> <P> </P> <P>شناسنامه اش را نگاه کرد واحساس راحتی رابا کشیدن شانه هایش نشان داد</P> <P>صفحه ی نام همسر خط خورده بود .</P> <P>بلاخره راحت شدم از این اسم لعنتی که مدام با من بود حالا هرجور می خوام </P> <P>زندگی می کنم </P> <P>داشت روزها را جلوی چشمش می آورد روزهای فریاد وبهانه وقرص های</P> <P> اعصاب ، یا اون مسافرتی که باهم رفته بودند</P> <P>چقدر توی اون پارک حرف شنیدم سروصدا کرد بشقابُ شکوند ومردم جمع</P> <P> شدند  بچه بیچاره ای که گریه می کرد ورفت توی چادر مادرش وپیرمردی</P> <P> که فقط سرتکان داد وآه کشید </P> <P>اما حالا راحت شدم انگاری این چند سال تو یه فضای دود گرفته ومسموم بودم</P> <P> نفسم نمی آمد نفهمیدم کی بهار ه کی پاییز ...چهار تا خونه عوض کردم از بس </P> <P>از سر وصدا صاحب خونه ناراحت می شد حتا این دفعه آخر صاحب خونمون </P> <P>که یک بیوه ی میانسا ل بود گفت خُب برین یکی از شما خودشو بکشه ، بعد نفر</P> <P> دیگه راحت میشه لاقل جون مردمو ُ نمی گیرین</P> <P>باید این جورمی شد والا مگر تا کی می شد تحمل کرد ودوام آورد از تیکه پرانی </P> <P>های مادر ش تا خط ونشون کشیدن پدرش ...برادرشم مادر قهوه ای بود که تا</P> <P> حقشو می گرفت به فکر خواهره نبود ..حتا فرداجاکشی هم میکنه اما ازاینکه</P> <P> تنها شد می ترسید </P> <P> شبها کی می خواست صب شه یا اونکه حال غذا درست کردن نداشت ، </P> <P>توی کافه هم که غذا نمی خورد از نگاه کردن موقع غذا خوردن بدی می آمد </P> <P>یا وقتی ماموریت می رفت لباسشو کی تو چمدانم می گذاشت اینها که چیز</P> <P> مهمی نیست بدترین حرفو زنش بهش زد وقتی اومدن از هم جدا شن ..یه نگاه</P> <P>بهش کرد و..... ببینم عرضه داری کرواتتو گره بزنی ( راستی این کار سختی </P> <P>بود ...)تو عرضه نداری شلوارتم ...اتو بزنی ....حالا جلوی اقای رئیس با شلوار</P> <P>بدون اتو وکراوات نداشته چه حالی پیدا می کرد....دیگه اون یکی روهم نمیگم</P> <P>فقط مواظب با ش  به کسی نشاشی ...یا...لا لنگه زنه ...</P> <P> آخه چقد این حرف ها سخت بود وکشنده ....اصلا به این چیزها ی مهم فکر</P> <P> نکرده بود</P> <P>داشت طرف اتوبوس واحد می رفت تا از خیابان رد بشه ...اصلا جایی رو </P> <P>نمی دید ...</P> <P>صدای ترمز ماشین اومد.....خودشو عقب کشید ...</P> <P>نه...!.. یه دست اونوعقب کشید   برگشت نگاه کرد</P> <P>زن با نگاه اشگ الود بهش نگاه می کرد.........!!</P> Thu, 18 Jun 2009 10:41:36 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=jerting&postid=9 jerting http://jerting.blogfa.com/post-9.aspx http://jerting.blogfa.com/post-8.aspx  </P> <P>            [ حواس پرت ] </P> <P> </P> <P>انگشتهای دستم را جویده بودم ، فقط انگشت اشاره ام باقی بود.به من نگاه کردوبا لحن سرزنش باری خرگوش صدایم کرد،چیزی که اصلن  گمان نمی کردم این بود که وقتی دست اش را به طرفم دراز کرد:انگشتهایش نبود و فقط انگشت کوچکش را می شد، دید.به خودش نمیآورد،راه رفتنش با یک نوع تکبّر همراه بود شکم بزرگی داشت وکنار من که رسید عمداَ ً شکمش رابه نمایش گذاشت.فردا که فرزندش به دنیا بیاید باید چکار کند ؟ آیا بچه اش هم انگشت های خودش را خواهد خورد؟!! چرا باید به این فکرها باشم چرا باید دنبا ل کفش های جدیدی نباشم !؟ انگشتهای پایم بزرگ می شوند. تا حالا به این فکر نکرده بودم به پاهایش نگاه کردم کفش به پا ش نبود ...! چقدر حواسم پرت است ! دیروز اخبار اعلام کرد : درشهر خرگوش ها کفش فروشی وجود ندارد....!  </P> <P> </P> Sat, 07 Mar 2009 12:03:56 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=jerting&postid=8 jerting http://jerting.blogfa.com/post-8.aspx http://jerting.blogfa.com/post-7.aspx  </P> <P> </P> <P>[ لطفا خودتان.....  ]</P> <P> </P> <P>در این چهار چوب همه چیز جور دیگری نشان می داد .درخت درخت نبود،</P> <P>سبز بودوگاهی چشم کلاغی از لای درخت دیده می شد.حتاشکل سگ همسایه.</P> <P>دیروزپوتین های کهنه ی یک سرباز،یا زنگ دوچرخه ی پدرکه مرتب صدا</P> <P>می داد،اما حالا بی صداآن گوشه دیده می شد.اگر کمی بالاتر می رفتم چند واگن</P> <P> قطارهم بود.بچه ی همسایه مادرش را صدا زدوُگفت بع بعی... واز ضلع شرقی       به طرف دیوار </P> <P>دوید.مادر روسریش را تکان داد وموهای گندمی روی صورتش دوید،چقدر محتاط نگاه می کرد.اوهم آهی </P> <P>کشیدوفقط مثل کسی که غروب را نگاه </P> <P>می کندخیره شد به مردی که از پشت شیشه ی قطار دست تکان می داد، بعد</P> <P>دست پسر راکشید وُرفت .فنجان چای بخارش کم شده بود ومن خیره نگاه میکردم. </P> <P> <P> </P> <P></P> Tue, 18 Nov 2008 07:27:49 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=jerting&postid=7 jerting http://jerting.blogfa.com/post-7.aspx http://jerting.blogfa.com/post-6.aspx   <P></P> <P>نقدی بر کتاب شعر ( دری برپاشنه ی اندوه ) جواد گنجعلی</P> <P> </P> <P>[ خیس از هوای احساس............] </P> <P> </P> <P> </P> <P>من خوف دارم از خواب برخیزم...</P> <P>به گمانم خواب اصحاب کهف هم معجزه ای بود، سر از کتاب برمیدارم </P> <P>سیصد سال زمان کمی نیست........ </P> <P> </P> <P>عالیجناب دلتنگی هستم که پرت می شوم دور تر از سرعت قطارهای برقی </P> <P>...، اینترنت ..،موشک های قاره پیما...،وتغییر جغرافیایی جهان به شگفتم</P> <P> وامیدارد. امّا  چه کسی می تواند بگوید از شمشیر وزره جنگی مکسی میلیان</P> <P>  یا ناپلئون بناپارت بدش می آید، اصلن چه زیانی دارد بنده موقع خدا حافظی </P> <P>بگویم ..« رخصت میفرمائید عالیجناب... » یا موقع احوالپرسی بپرسم :« احوالتان</P> <P>چطور است عالیجناب..» چرا وقتی تاریخ بیهقی رامی خوانیم شگفت زده می شویم در خواندن شاهنامه ،احساس غرور ودر زمان دیدن فیلم « گلادیاتور »ا حساس قدرت وشکوه بما دست می دهد ...حتی ویرانه های تخت جمشید ما را به عظمت وبزرگی می رساند چرا...چون درشت وزبرند ..چون برجسته وانتخاب شده اند چون ...دارای طمطراق وکرنش می شویم ،اما چرا از اتل تو توله چیزی عایدمان نمی شود ...</P> <P>تمام این ها را برای این نوشتم که: ... ..من خوف دارم از خواب برخیزم...ویقینن </P> <P>از تاریخ مرگ ما سال ها گذشته است ، یادمان رفته چه مشق می کردیم وچه می نوشتیم وچگونه حرف می زدیم ..وغرور وسربلندی در کلمه کلمه مان وجود داشت</P> <P>، همه اینها مقدمه ای بود براینکه « دری برپاشنه ی اندوه »باز کنم واز کتاب شعری سخن بگویم که ترس از کلمه ندارد  ...مجموعه ی شعری از« جواد گنجعلی »....</P> <P>خیلی عاشقانه ولطیف آغاز می شود :</P> <P>چه آهو ها که مشق کرده ام </P> <P>از چشمان تو......</P> <P>بعد غار ُو خواب اصحاب کهف می ترساندم ،نه تنها کمر من ، بلکه< کمر  انجلس> را  خواهد شکست...، زمان همه جا خودش را نشان می دهد ، سیصد سال خواب( ص 8 سطر 21 ) زمان در دیواره های غار ( ص 7 س 3) ..دم عصر (ص10س اول ) </P> <P>همچون ابر بردبار (ص11س1)یا چون قصیده ای بلند (ص11س3)فقط در حدود باران (12س1 )بدون گریه (ص35س1)وبی هیچ دلیلی (ص37س1) برمن فرود</P> <P>می آمد  نه عینکم را به عمد روی کتابها جا نمی گذارم (ص37س1)...،</P> <P>شاعر گاه کار را چنان سویه دار می کند که باور این که  درعصرمدرنیزم هستیم چیزی بسیار سخت است و چه از ((حرزی که بادیه نشینان بر گردن آویخته اند..ص14 )) و((شمشیر آغشته بخون  ..))ومیکده ...و(( برزیگران ))سخن می راند</P> <P>، اما گویی به صخره های  بینالود نگاه می کنیم با آن بلندای پر شکوه که گر چه سخت وخراشنده به نظر میرسد اما در زیر نور چراغ معرفت ودانش بس عظیم وباور نکردنی ست ، زبان در دیداری نخستین به کار های ترجمه می ماند اما شاید این فرم شکنی در لحن وایجاد فخامت است نه گم اندیشی ، بیراهه رفتن  .........،وشاید در بعضی شعر ها فضای (واگویه ..) (گلایه آمیز)کار را از آن چیزی که اصل روایت</P> <P>می خواهد دور کرده وگاه ...به تغزل در بند ها می رساند.</P> <P>تخطی درکار نمایش دیگریست برای راه یابی به حرکت و تاثیر پذیری </P> <P>سوت که می زنم </P> <P>کرمی از انتهای صدایم </P> <P>پروانه می شود </P> <P>با این همه </P> <P>پنجره را که بگشایم </P> <P>آسمان به خانه می ریزد </P> <P>مداد را که بردارم </P> <P>خنکای دریا را... ..(ص16) </P> <P>پله پله در متن فرو می روم و اگرچه شاعر ضرب المثل ها وتعمق های دیروز را به  به صورتی ...در همان حال می آورد...</P> <P>زندگی چیز غم انگیزیست </P> <P>حتی اگر فیل باشی  ...(ص17) </P> <P>در کارهایی از شاعران دیگر گاهی  تصاویر به صورت بزک غلیظ در صورت زنان ظاهر</P> <P> میشود که بی مایه گی شاعران  را می رساند اما اینجا ( در پاشنه ی اندوه )  وقتی.. از ( شروه زنان بندری ) از ( کلاه خود )( آستین آغشته به خون )....آینه ی رمال  ها....چنان نمی نمایاند  </P> <P> کار شعردلالت برهیچ اخلاق شاعرانه نیست چه شاعربعضی وقتها خودزنی می کند ویا در نفرین وگریه ها مدفون می شود ، اما چرا یک نوع یاس در بیشتر کارها ی شاعرانه است ؟! این تعمق بیشتر می خواهد وتاثیر پذیری از هواو لحاظ های سیاسی واجتماعی است که بیشتر نوشتن را مجال و رو یا رویای با حرف ها وبدبینی ها وتهمت ها ...لااقل برای این حقیر دارد  ..،</P> <P>مرا باز گردان </P> <P>به شانه هایت </P> <P>در تبعید کسی زیر تابوتم را نخواهد گرفت </P> <P>اما دلنشینی کارها زمانیست که نوشته ها خیس از هوای احساس وروح لطیف شاعر است :</P> <P>آغوش تو</P> <P>سرزمین مادری من بود </P> <P>نمی خواهم رودی باشم که به دریایی سیاه می ریزد (ص58)</P> <P>دو گونه نوشتن و از جریان شعر جدا نماندن چیزیست که از کار شعر به دور نمانده وگاه چنان سخن رانده که دلچسبی دیگری را می جوید [ چاره ای نیست ]</P> <P>... لبخند بزن </P> <P>در نیمکره شمالی </P> <P>اتفاق بزرگ خواهد افتاد( ص80)</P> <P>اما در کار ( برای اندوه غلامحسین ) تااین بند :</P> <P>شیشه ی گلاب شکست </P> <P>روی تمام زندگیم </P> <P>همراهی شعر است ومخاطبی که در نفس های شاعر جای گرفته اما بعد انگار ی در یکی ازچاه های هوایی قرار می گیریم  وبعد  عدد ها... وکاری شبیه تعزیه خوانی  انتظاررا ازیک کار پرمایه به سوی یک کار احساسی و.. پیش میبرد </P> <P>تا آنجا که غلامحسین در روایت هم جا به جا می شود واز روُیه ای به روُیه ای دیگر می نشیند که انگار بوف کور را می خوانیم  وغلامحسین راننده درشکه نعش کش می شود............</P> <P>در خیلی از کارها ..کلمه گریه ....صدای گریه (ص65 )یا از اندوه وغم وواژه هایی اینچنینی استفاده می شود که اندوه را میتکانم( ص10) زندگی چیز غم انگیزیست</P> <P>( ص17) برای اندوه دلم (ص21) اتوبوس ها  دلتنگی های شهر را بالا وپایین می برند(ص29)ارتفاع اندوه (ص57) در گریه زنان گلاب را تعارف کن(ص64) برای اندوه دلش (ص65)انحنای غمگین پله ها (ص66) توآن غم بزرگی (ص70)به چه میگردی عشق یا اندوه ..(ص71) توری غمگین وقرمز ..(ص79) همه چیز من از توست..اندوهم ..اقرارم ..(ص82) اندوهی بی سببی رنگ میزند ..(ص89)بی هیچ گلایه ای غمگین نیستم ..(ص90) برای اندوه چشمهایت ( ص91) دوایر اندوه (ص93)................... ودر خیلی از صفحات کلمه اندوه برای شعر انتخاب شده ولی چنان بافت کتاب با کلمه اندوه و...گره خورده که کم کم تمام وجود مخاطب را اندوه میگیرد و فضا را برای راه یابی به دنیای شاد ودیگر گونه بسته نگاه می دارد وکاش  </P> <P> خود متن این حرکت بود ونه در یک کلمه ....</P> <P>در کار ها از کلمات، اسامی  واشیایی   استفاده شده ولی کار کرد آن چندان محکم</P> <P>وبر مایه ی  نیست چه می توانست مثلن از:  آسیا /پل / ستاره قطبی /آینه...............! . </P> <P>ایجاد فضای خاص وتازه وبرجستگی های زبانی وتصویری چیزی نیست که هر شاعری بدان دست یابد  واین از ذوق ، مطالعه وتجربه سرچشمه می گیرد .</P> <P>حتی اگر از زایش اندوه و فضای کاملن تاریک ودلمرده وسیاه روحی وسیاسی واجتماعی بهره می بردوالبته گاه ضعف از درگیر نبودن شاعر ونااگاهی است که نمی تواند ایجاد شخصیت های متفاوت وکار آمد داشته باشد یا تصاویر حتی به صورت دق ِ</P> <P>سینمای وداستانی خود را نشان می دهد و این البته در این کتاب نیست </P> <P>قابل ذکر است بعضی ازاسامی واشیا به خودی خود دارای شخصیت خاص،متفاوت، وبرجسته وگستره معنایی بیشتر ویا خاص و هم آهنگین تر وقابل لمس ترند </P> <P>واین همان چیزیست که عنایت وتوجه شاعر را به تمام جهان و ژرف نگریش را می رساند والا یک بسته سیگارهمیشه سیگار است ولی در کجا مطرح شدن (نمود ظاهری وباطنی ) ترکیب و هم نشینی با اشیا وکلمات دیگر ورعایت اصولی ادبی وفضا سازی از صورت ساده واعتیاد آور به چند لایه گی و تغییر معنایی هم می رسد</P> <P>جنازه را که آوردند </P> <P>شیشه گلاب شکست </P> <P>روی تمام زندگیم <BR>                         ( ص63) </P> <P>یا :</P> <P>درختی که برلبه دنیا ایستاده </P> <P>تکیه گاه مطمئنی نیست!</P> <P>قرار نیست شعر در یک فضای مبهم وانتزاعی و دور از دسترس باشد یا برای ورود </P> <P>به آن از هزاران کلید ودرب بسته استفاده شود  بلکه روانی وساده گویی هم خود وجه امتیاز محسوب شده وزیباست </P> <P>: خواستی شعر باشی از زبان من </P> <P>شدی </P> <P>به زودی ترا منتشرخواهم کرد ...(ص73) </P> <P>البته گاهی هم شاعر با انتخاب بعضی از کلمات ایجاد سردی وضعف را در مخاطب ایجاد می کند  ...اینگونه دلکش ولوند ...و کاش به جای این نوع کلمات از کلمات دیگری استفاده می کرد که هم موسیقی بهتر و هم با داروغه وشراب و سیاه مستی می نشست  و همین هم هنریست که شاعر ما در بند بعدی با این جمله کار را به تحسین خویش می کشاند : </P> <P>اگر به رقص در آیی </P> <P>هیچ بعید نیست </P> <P>شاخ افریقا بشکند (ص76)</P> <P>باید بگویم شاعر به دنبال یک رویه بودن کار وزبان یکدست در تمام کارها ی کتاب وایجاد فضای صاف وبدون ابهام نبوده بلکه چند سویه نگری وخلق حرکتهای نو وآزمایش روایت ها وتجربه ی خود در کارکرد زبان شناسانه در متفاوت بودن را نقش میزند .</P> <P>کتاب شبیه همان قالی های خراسانیست که نشان جغرافیایی وتاریخی و جایگاه اجتماعی و یک منطقه را داراست اما یقینا تساهل وعقب نشینی نیست بلکه حرکت است و جان داشتن ونفس کشیدن وتحرکت عامدانه  و آگاهانه است .</P> <P> البته نو اندیشی وساده نویسی یا فضا سازی امروزی جزو نقیصه کار نیست ویقینا عزیزانی از این طریق شاهکار هایی نوو خوب  و...... می سازند که  دوستی</P> <P> می نویسد : </P> <P>پشت کدام مداد ایستاده ای</P> <P>از که خط می گیری ..!؟ </P> <P>                                (مرتضی شاهین نیا) </P> <P>و در خاتمه  عرض می کنم ادبیات را شاید این تعریف است :</P> <P> </P> <P>تو قدر تشنگی ی خویش می بری درویش ....  </P> <P>                                                                     حسین دیلم کتولی  </P> <P>                                                                 16/7/87 ساعت40/4  صبح </P> <P>                                                                      علی آباد کتول   </P> <P></P> Mon, 20 Oct 2008 18:26:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=jerting&postid=6 jerting http://jerting.blogfa.com/post-6.aspx http://jerting.blogfa.com/post-5.aspx نقد کتاب «زن، تاریکی، کلمات»   حافظ موسوی <P></P> <P>در جلسه نقد برگزار شده درمحل هتل آذین  شهرستان گرگان خوانده وبه خود ایشان تقدیم شد :  </P> <P>.................. </P> <P>کلمات در من می‌بارند):<BR>نگاه‌کردن به خیلی چیزها آسان است اما وقتی پای برداشت دیگر یا اهمیت موضوع برای فرد پیش می‌آید نگاه چیز دیر و دیگری را می‌خواهد و لایه‌لایه از کلمات و اندیشه در نگاه پیش کشیده می‌شود، اما تا آن‌جا که یادم هست باید ارجاع به خود بدهم نه جوهره‌ی کار در این باب که بزرگ‌نگری یا کلان‌طلبی را نخواسته‌ام بلکه فقط نگاهی از روی دوست داشتن است و خودآزمایی نه چیز دیگر...<BR>کتاب پیش رو (زن، تاریکی، کلمات) با طرح روی جلد که به نظر آیینه‌ای در شکل یک بیل که نیمه رخ شخصی را نیز می‌نمایاند این حقیر را یاد زنده‌به‌گورکردن زن می‌اندازد...<BR>(از عزیز بزرگوار حافظ موسوی)<BR>شعر اول با مجهول آغاز می‌شود:<BR>(جمع می‌کنم- مثل گلولهء کاموا- و پرت می‌کنم به صورت تاریکی)<BR>بعد یک رشته مطروحه از کلمات و مجهولات دیگر (چیزی هست) راه را به مخاطب سنگین‌تر و هشیاری را تحریک می‌کند.<BR>اما در قسمت 2- گلوله کاموا طرح. (داستان علمی‌تخیلی) انگار ابتکار کار را به نویسنده می‌خواهد بدهد که آن‌هم در حرکت‌های رو به جلو کار ظریف و قابل انفعال‌تر می‌شود.<BR>(گل‌های صورتی)<BR>(انفجار گلدان)<BR>و فاصله را دقیق از دور و نزدیک یکی می‌سازد<BR>(پرت می‌کند به آن سر دنیا)<BR>(پیش پای زن می‌افتد)<BR>چیزی که قابل قبول نیست تکرارهای آزاردهنده‌ی کاموا در متن است که رویکرد تازه‌ای را نشان نمی‌دهد یا مسیح هیچ معجزه‌ای نکرده و فقط دنبال چوب می‌گردد با این‌که از کاموا و مسیح می‌شد کار بیشتری کشید.<BR>در متن تا بخش 4-تاریکی-انگار ذهن نویسنده نتوانسته جهش و فرازهای متنی را پیش بکشد یا سیالیت از سطح به سطح هم پیش نمی‌رود.<BR>تنها بخش قابل تعمق و پیش رو همان سردخانه است... در حالی‌که باید همه‌چیز یخ‌زده و راکد می‌ماند حرکتی تند و پرمخاطره را از نتیجه و برد کاری تا سیالیتی که مهم کاربردی است جریان داده<BR>(مرد: می‌خواهم به گرمای زمین برگردم<BR>و مثل قطره آبی در شکمش بخار شوم)<BR>(زن: هوای بیرون سرد است<BR>آب دادن به گلدان‌ها<BR>بماند برای بعد...)<BR>البته کار دوم نیز باز هم شروع اولین کار را دارد... و بعد...<BR>در جابجایی کلمات و کارکردهای ایشان رنگ موفقیت گرفته اما چیزی که آزاردهنده است کلمه‌ی (مثل) است که بیشتر جاها خودش را نشان می‌دهد و این کار چنان در ذهن می‌نمایاند که شاعر قدرت موضع‌گیری یا طرح اصلی موضوع را بدون تشابه یا تمثیل نداشته است.<BR>نمونه:<BR>(مثل سئوالی که بیهوده...<BR>(مثل زنی که منتظر یک مرد...<BR>(مثل نیلوفری بر ساقه‌ات...<BR>(مثل ماری که...<BR>بهتر نبود اگر شاعر کمی به خود جرئت می‌داد و از پرهیز کناره می‌گرفت تا جمله‌ها رنگ‌پذیری از تردید و تشابه و مثل پذیری نداشت.<BR>در بعضی کارها حرکت و آهنگ کلمات و جمله‌ها در طرح و نگارش... اشعار باباچاهی را پیش می‌آورد که با این جمله: باباچاهی<BR>(و رنگ بزنم جمجمه‌هایی را که از حوالی موصل و کرکوک)<BR>و دیگر این‌که لحن هم که مباحثه و حرف‌های زیادی را در جلسات بین دوستان گرگانی برقرار و ذهن مخاطبین را مشغول داشته در کارهای ایشان از روند خاص و یک‌دستی برخوردار نیست و هر از گاه عوض می‌شود آن‌هم نه تعمداً بلکه سهوا و از سطح نگری... (نیلوفر کبود)<BR>این‌که هدایت چقدر در ادبیات صد ساله تاثیر گذاشته و شاعران و نویسندگان داستان و رمان‌های فارسی توانسته‌اند خود را بی‌نیاز به این نویسنده بزرگ ببینند جای خود. اما چه کسی توانسته است خوب پیش برود یا در شعر و داستان بدون رنگ تشابه گرفتن و عکس در آینه دق دیدن حق مطلب را ادا کند از جن‌نامه گلشیری عزیز گرفته تا اشعار فروغ و کتاب کولی کنار آتش منیرو روانی پور... داستان‌های معروفی (سنفونی مردگان) و... و... و... حتی داستان‌های نجدی... البته عزیزی در گرگان نجدی را بزرگ ندانسته‌اند... الله اکبر...<BR>هم این‌که افعال در پایان جمله‌های این شعر: بود... بود... بود...<BR>بود چنان که نویسنده گویا متعهد به اجرا و پایان‌بندی به این صورت است<BR>....................<BR>غزالی در خانه‌ی سالمندان صفحه 19<BR>طمطراق و اجرای بند به بند چنان با صلابت و کوبش پیش می‌رود که به آقای موسوی باید آفرین گفت با این اجرا که در خانه سالمندان نیز می‌باشد...<BR>با تصویرهای روشن و جمله‌های پرانرژی و نشاط‌آور که پیری و شکست را از انسان دور می‌کند و پایان‌بندی بسیار زیبا...<BR>(باد فرخی و شعر... بدین شایستگی جشنی... بدین بایستگی روزی... ملک را در جهان هر روز جشنی باد و نوروزی)<BR>چه فرخی در آخر و ایشان در اول بندها آورده (بلندبالا بوده است این زن...)<BR>استفاده از اسطوره-تصویر-معناگستری و تشبیه و استعاره و کنایه همه جای خود را دارد.<BR>(توت‌فرنگی‌های وحشی):<BR>راندمان کار یک نوع تصویرپردازی است از نوع نقاشی‌ها و عکاسی‌هایی که کم‌کم در تاریک‌خانه‌ی ذهن جان می‌گیرد مخصوصاً<BR>(می‌گذارم ساعتی بماند- سطر چهارم شعر)<BR>که همان ظهور و شکل‌پذیری را نشان می‌دهد با این حرف که در بعضی از کارهای دیگر هم کلمات و حروف اضافه خودش را نشان می‌دهد با تکرار کلمه از سرعت و یک‌دستی می‌کاهد. اما شاعرانگی و جوان‌پسندی (جوان‌گرایی) شاعر قابل ذکر می‌باشد.<BR>(صفحه 23) به بعد...<BR>شاید طرحی را نشان می‌دهد با این تذکر که کلمه‌ی (این) در دوجا از استواری برخوردار نیست و در یک‌جا قسمت اول اگر نمود پیدا می‌کرد چندان از هنر نمی‌کاست.<BR>.................<BR>صفحه 24<BR>کار از شکل‌پذیری و اسطوره‌نگری جان می‌گیرد بهتر است بگوییم از افسانه به سوی اسطوره پیش می‌رود که موفق و کامل نیست و تنها زیباست نه بکریت و تداوم و ماندگاری در ذهنی مخاطب... فقط زیباست...<BR>......................<BR>صفحه 27<BR>یک سهل و ممتنع بودن هیچ‌گونه گریز از نام بردن اسامی و شخصیت‌ها در کار و...<BR>....................<BR>به نظر می‌رسد که کتاب هرچه ورق می‌خورد در کارها تعمق و تحرک بیشتری دیده می‌شود و از کاستی‌ها کم شده با شعرهای منسجم‌تر و استوارتری روبرو می‌شویم.<BR>در قسمت اول که زن است فقط نام‌گذاری شدن مخاطب را به سوی زن پیش می‌برد والا کمتر با محور اصلی که همان زن است مواجه می‌شوید در حالی‌که انتظار جریان‌یابی به سوی ابعاد و تسلط نام را داشته‌ایم مثلاً در کتاب بوف‌کور با این‌که زن از هیچ‌گونه دیالوگی برخوردار نبوده و اصلاً حرف و حدیث‌ها چه از ناقل و یا راوی‌های متفاوت و یا نقش‌پذیری داستان با مرد و اشیاء و ابزار دیگران است اما زن بطور حتم و بسیار پررنگ جریان می‌یابد اصلاً شالوده و بنیان داستان بر این نام (زن) می‌باشد در جن‌نامه و دیگر داستان‌ها و در کارهای شعر خانم فروغ... سیدعلی صالحی و... چنان نمود پیدا می‌کند که فروغ موضوع خودش را می‌بازد.<BR>درحالی‌که در این کتاب بخش اول (زن) نام دارد اما حضور گنگ و ناخوانا و کمرنگ است و انگار خمیرمایه از چیز دیگر گرفته شده و باید زن در کلمات نشان داده می‌شد و کلمات در زن حل می‌شد.<BR>یک‌دستی کار را شاعر از بنیان قرار نگذاشته یا ناپیدایی کار از ملاحظه‌نکردن و راه نیافتن شاعر است و در لحن چنان‌که گفته شد در جمله‌ها تفاوت فاحشی پیدا می‌کنید. و انگار توجه زیاد شاعر به داستان‌نویسی و خواندن نثر را می‌نمایاند گو این‌که می‌توانست موسیقی و حرکت آوایی کار را در گوش و درون خواننده جذاب‌تر و خوش‌نشین‌تر نماید.<BR>بقول دوستی عکس‌گرفتن با شوالیه‌ها و گالیور‌های ادبی کار خوبی‌ست به شرطی که خود مهره‌ای پابه‌جا و مطرح باشید و این‌که تنها از نام‌های دیگران جهت مطرح‌کردن و نشان‌دادن خود استفاده شود کاری پسندیده نیست. البته آقای موسوی خود انتظار بزرگی‌ست و قدبلند و باید در قاب‌های مرصع طرح شوند اما در شعر تقدیم به (برگمان) هیچ نسبت خاصی دیده نشده و تنها نام و اول شعر راه به آن سو و فیلم ایشان می‌برد مثل این که بجای طرح اسامی ایرانی و دیدن قابلیت‌های بزرگ خودمان... با نام‌بردن از اسامی و شخصیت‌های بیرونی دهان‌پرکنی برای مخاطب بیاوریم و... الله و اعلم...<BR>آیا جهان‌شمولی یا دهکده‌ی جهانی معنایش همین است...؟!<BR>.................<BR>به علت کمی وقت و گرفتاری به همین بسنده می‌کنم و توصیه می‌کنم به خواندن شعرهای اخیر کتاب و درک و کسب زیبایی و در خاتمه از آن استاد بزرگ پوزش می‌طلبم که خود شامل این بیتم:<BR>ای مگس عرصه سیمرغ نه جولانگه توست<BR>علی‌آباد کتول 1/12/86</P> <P> </P> Sun, 21 Sep 2008 17:59:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=jerting&postid=5 jerting http://jerting.blogfa.com/post-5.aspx http://jerting.blogfa.com/post-4.aspx نگاهی به کتاب (خودکشی نهنگ‌ها جاده را غرق عرق کرده بود) فرزانه مرادی</P> <P><BR>[من با نهنگ‌ها خودکشی نمی‌کنم]</P> <P>خارج از خیلی چیزها برای بیان مقدمه و کشف و شهود معنایی –یا گستره‌ی کلمات در بیان اندیشه وَ </P> <P>تعامل وَ تفکر در زیست‌شناسی کلمات و اینکه آیا نویسنده به واقع یک پروسه کامل را در نظر داشته یا </P> <P>بدون مقدمه وَ دوراندیشی خواسته چیزهایی را بیان، و نه به منظور خَلق بلکه فقط از سطح ِ جامع </P> <P>اندیشی‌های بدون کاوش بنویسد، و ولنگاری در ذهن و رُویه نگری شهود پیدا کرده، جانبداری از شخص </P> <P>نویسنده نیست، بلکه این بیشتر حرکت‌های نوشتاری وُ خام‌خواهی ادبی را نشان می‌دهد که از آن‌سو </P> <P>از ایشان به عنوان اندیشمند با بیان موضوع نشانه‌نگری نکرده یا سمت و سوی هیچ کاری را بر </P> <P>تاریخ‌اندیشی و اصل نگری‌ها پی‌ریزی ننموده است، این جانبداری از (خودمان) است از تمام حرکت‌های</P> <P> ژورنالیستی یا سطح‌نویسی‌های اینترنتی است، جنگ دگراندیشی روشنفکر امروزی و ماخذشناسانه </P> <P>نیست.<BR>ولی خوب رشد کرده با چندسونگری مخصوصن در باب ِ موشکافی اندیشه‌های نو و مخالفت با کهنه‌نگری بجای کهن‌نگری.</P> <P><BR>.<BR>کتاب با یک کلمه که یقینا پیشینه‌ی زیاد در ذهن بشر دارد شروع شده (خودکشی)، آن‌هم از نوع بسیار </P> <P>پیچیده و شگفتی‌آور که تا امروز لاینحل و سئوال برانگیز باقی مانده وَ کشیده شدن به خیابانی که حرکت</P> <P> است و تا کجا و چه سو، معلوم نیست و بدون این بازی‌های معمول زبانی اگر نگاه کنیم عرق کردن یک </P> <P>نفر تلاش است یا باخت و عرق روی پیشانی نشستن؟ نمی‌دانم! این را به عهده دیگر مخاطبان </P> <P>می‌گذارم.<BR>شاید فرزانه خواسته بدون خودرابه‌تجاهل‌زدن از ریشه و اصل خود حتا تا زنانگی که ماهیت محکوم امروز </P> <P>جامعه‌ی ماست حرف بزند (کلمات خارجی‌ام در کوچه ترک شدند و زبان مادری‌ام عاشق شد) خیلی زود</P> <P> خودش را نمی‌بازد، یک نو ساخت و ساز روشنفکرانه و ادیبانه را نشان می‌دهد (کلمات در دست احداث </P> <P>می‌شود) اما بیهوده است فقط تخلیه است آن‌هم به صورت اسم (زمان نامجهول) و اسامی مشکوک‌تر </P> <P>خارجی (سانتوریا... لامبوران دلاتی... و...) و این حرکت‌های کابوس‌وار نه از بیرون که از درست لای‌بلای </P> <P>شمشادها و تخت روان... هرچند روگردانی به خودکشی نهنگ‌ها چشم داشتن به جاده‌های بدون انتها و </P> <P>عرق کرده است (به همین سادگی) و من فکر کنم خیلی پیچیده.</P> <P><BR>در اولین کار شکستگی‌های نحوی کار را مشکل می‌کند یک نوع حرکت‌های تکراری که نفس شوق </P> <P>مخاطب را برای جریان‌یابی می‌گیرد جمله‌ها تمام جدای یک‌دیگر و به نوعی مقطع ادامه دارد و موسیقی</P> <P> را کاملا از جریان سیال دور می‌دارد. یا کاری که چندان با هنر به روز شدن و نمایش قدرت نمره‌ی خوبی</P> <P> دریافت نمی‌کند و این‌که آیا نویسنده خود فقط به جواب‌دادن به پرسش‌های خودشناسی فکر می‌کرده (و</P> <P> از هر چه کلفت بیزارم)... (از بارداری متنفرم) (هم پیاله‌ام مردی باردار بود که از کوچه گذشت کرد). گمراه</P> <P> کردن مخاطب طول فرضی کار نیست بلکه در میانه راه چیز دیگری جریان پیدا می‌کند و در انتها پتو تازه </P> <P>می‌خواهد خیلی چیزها را در خودش نگه دارد مثل خاطرات شیرین یا (خود متکی بودن در بیان</P> <P> رویش‌های ذهنی)<BR>با نگاه به شعر (بی – ال – دی) به این سئوال می‌رسید که چرا انتخاب بعضی شعرها جنبه‌ی دارویی و </P> <P>پزشکی دارد لابد نسبت خاصی بین اسامی و جهان‌نگری شاعر هست اما این ارتباط شاید از نظر </P> <P>جنسیت شاعر است و رابطه‌ی نزدیک زن با حرکت‌ها و حالت‌های جنسی و جسمی که با اولین جمله (از</P> <P> دیر شدن جنینم) شروع می‌شود... (اسمی که از من پرُ است... توی شکمم –ورم کرده...) چه نسبتی</P> <P> بین آسایش تن و روان شاعر با بیان درد وجود دارد که مدام باید از دیر وُ دور شدن حرف می‌زند (از دور</P> <P> شدن دردهام می‌ترسم) در خیلی جاها با جمله‌هایی که بسیار روان و ساده اما گویا و گاه تصاویر زنده و</P> <P> بلیغ دارد برمی‌خوریم (با دست‌های بسته‌ام می‌رقصم) ولی به زودی متوجه می‌شوید باز همان گرفتاری</P> <P> شاعر در بیان درد و اتفاقیه‌هاست.</P> <P><BR>شعرهای کتاب بیشتر جنبه‌ی جسمی و جنسی و رابطه این‌چنینی را شرح و بسط می‌دهد و از این‌همه </P> <P>کنکاش‌ها و اتفاق‌ها و جریان‌سازی اجتماعی و سیاسی تهی‌ست چیزی که امروز در این بحران ِ سیاه </P> <P>نفت و طلا و انرژی لازم است و چه‌طور می‌توان نسبت به پیامدهای سیاسی و جنگ‌های نژادی و </P> <P>عقیدتی بی‌تفاوت بود و با این نوع اندیشه اگر می‌بود باید کتاب (نهنگ‌های خودکشی) نام می‌گرفت. </P> <P>تاثیرپذیری در کارها گاهی نمود پیدا می‌کند یا بصورتی واضح و رونمایی جلوه می‌کند مثل شعر </P> <P>(بتامتازون) که به یاد کارهای علی باباچاهی می‌افتیم و سآن لهجه جنوبی که در کارها مخصوصا در </P> <P>کتاب (نم نم بارانم) می‌باشد.</P> <P><BR>با این همه... فرزانه صدای امروز است، نسل فریادهای خفه و تلاش‌های بر باد رفته. فرزند آهن و سیمان </P> <P>و آه... پرونده‌ای با نشانی‌های (کاشکی) و (اگر) زخم خورده‌ی درمان نیافته‌ی رو به موت که فردا شاید از </P> <P>دهان موشکی شلیک شود یا در کره‌ای دیگر مثل قارچ بروید.</P> <P><BR>نسلی که پیشینه‌اش با کد ملی عوض شده و شماره‌ای چند رقمی جلوی تمام نام و ننگ‌های قومی و </P> <P>ملی‌اش را گرفته. نسلی که به خط و مرزها و نشانه‌های تثبیت شده اهمیت نمی‌دهد و دیدی فراتر از یک</P> <P> علامت سئوال دارد و از تعادل گاه به تلاطم و تهاجم می‌رسد و از پشت شیشه‌ی کافه‌های خلوت و </P> <P>میزهای کوچک به اطلس جهان پرخاش می‌کند، یا از هیمالیا بدون طناب بالا می‌رود و دماوند را از سیمرغ</P> <P> پس می‌گیرد و در جهان پر توهم و آشوب و الیوم و... غرق خواهد شد که یقینا عرفان امروزی را صحه </P> <P> </P> <P>می‌گذارد و از لابلای بخار قلیان‌های میوه‌ای و آه...های ممتد به یک نونگری خواهد رسید.</P> <P> </P> <P>3/9/86 علی‌آباد کتول</P> <P><BR>حسین دیلم کتولی</P> Sat, 02 Aug 2008 23:02:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=jerting&postid=4 jerting http://jerting.blogfa.com/post-4.aspx http://jerting.blogfa.com/post-3.aspx <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman">[ <SPAN lang=FA dir=rtl>این روزها شاید..</SPAN><SPAN dir=ltr></SPAN><SPAN dir=ltr></SPAN>]</FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /><o:p></o:p></FONT></SPAN> </P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN dir=rtl></SPAN><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><SPAN dir=rtl></SPAN><FONT face="Times New Roman"><SPAN style="mso-spacerun: yes">   </SPAN><o:p></o:p></FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman">این دیوار را خراب کنم ، دیوار دیگری روبروی من است . عکس مار را از روی دستم </FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><o:p></o:p></FONT></SPAN> </P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman">پاک می کنم وکمی بزرگتر روی دیوا رمی کشم. این روزها شاید کارقرص ها باشد مرتب</FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><o:p></o:p></FONT></SPAN> </P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><SPAN style="mso-spacerun: yes"> </SPAN>سرم را به دیوار می کوبم وتوی سرم دنگ ُ دنگ ِ زیادی ست ، همسایه مان مدام روی</FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"> <o:p></o:p></FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman">حلبی کوچکی می کوبد تا کبوتر ها یش را هوا بدهد ،این طوقی ما ل چهار خیابان آنطرفتر</FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><o:p></o:p></FONT></SPAN> </P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman">بود ،آنقدر دانه ریخت وکبوترها یش را هوا داد تا بلاخره پرها یش را قیچی کرد، الان هم</FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><o:p></o:p></FONT></SPAN> </P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><SPAN style="mso-spacerun: yes"> </SPAN>نمی دانم چرا روی حلبی می کوبد، من همه ی این ها را از پشت همین دیوار دیدم . زن</FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><o:p></o:p></FONT></SPAN> </P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><SPAN style="mso-spacerun: yes"> </SPAN>همسایه که توی حوض آب تنی می کرد شوهرش پیراهنش را بیرون آورد وخودش را </FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><o:p></o:p></FONT></SPAN> </P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman">چسباند به زنش توی آب . این گربه هم<SPAN style="mso-spacerun: yes">  </SPAN>چقدر ناقلاست هی کنار حوض صدا می کرد و</FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><o:p></o:p></FONT></SPAN> </P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman">خودش را به لباس های خشک زن همسایه می مالید ، یک شب هم که روی بالکن خانه ،</FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"> <o:p></o:p></FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman">زن وشوهر گرم ناز ونوازش بودند بچه ی ده دوازده ساله شان روی سرشان ایستا د، بعد </FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><o:p></o:p></FONT></SPAN> </P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman">یکهو زد زیر گریه ، لابد فکر کرد پدرش مادرش را دارد له می کند، اما بچه های</FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><o:p></o:p></FONT></SPAN> </P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><SPAN style="mso-spacerun: yes"> </SPAN>امروزه خیلی بیشتر از اینها زرنگند وخیلی چیز ها ی خصوصی تررا می دانند، مثل من</FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><o:p></o:p></FONT></SPAN> </P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman">که می دانم چرا این دیوار را ور نمی دارند ،من هم سرم را به دیوار می کوبم .اصلن این</FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><o:p></o:p></FONT></SPAN> </P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><SPAN style="mso-spacerun: yes"> </SPAN>عکس مار را چه طور ی شد من کشیدم ،روی دستم ،حالا نیست، فقط فکرش از مغزم</FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><o:p></o:p></FONT></SPAN> </P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><SPAN style="mso-spacerun: yes"> </SPAN>بیرون نمی رود .دارو خانه چی بِروُ ِبر نگاهم می کند ،دستم را می گیرد وازروی مهربانی</FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><o:p></o:p></FONT></SPAN> </P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><SPAN style="mso-spacerun: yes"> </SPAN>روی صندلی می نشاند : پسر جان این چیزی نیست که به دَردَ ت بخوره فقط یه عکسه </FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><o:p></o:p></FONT></SPAN> </P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman">که روی میز گذاشتم. سرم را به دیوار می کوبم وعکس را روی دستم کاملا با آب دهانم</FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><o:p></o:p></FONT></SPAN> </P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><SPAN style="mso-spacerun: yes"> </SPAN>پاک می کنم ، حالا یک لیوان آب می خواهم ، شاید دوتا قرص دیگر بخورم بهتر باشه .</FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><o:p></o:p></FONT></SPAN> </P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman">حتمن این قرص ها بی اثر شدن .داروخانه چی نگاهم می کند ولیوان را به من نشان می دهد </FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><o:p></o:p></FONT></SPAN> </P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman">« پسر بیخودی قرص نخور ،دکتر گفته روزی سه تا،نه روزی سی تا ». می خواهم سرم</FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><o:p></o:p></FONT></SPAN> </P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><SPAN style="mso-spacerun: yes"> </SPAN>را به دیوار بکوبم ، سرم را کج می کنم وجام کوچک را نگاه می کنم، هیچ سمی داخلش</FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><o:p></o:p></FONT></SPAN> </P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman">نیست ،فقط مار سرش را توی جام کج کرده ، من کمی احساس ترس می کنم وتمام تنم دارد </FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><o:p></o:p></FONT></SPAN> </P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman">لَخَت می شود ، حتمن سم این مار توی رگهای من است ،یا توی سرم ریخته که اینقدر سرم</FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><o:p></o:p></FONT></SPAN> </P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman">را می خواهم به دیواربکوبم . حتمن زن همسایه گربه را دعوا کرده بعد لباسش را تکانده</FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><o:p></o:p></FONT></SPAN> </P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><SPAN style="mso-spacerun: yes"> </SPAN>وتنش کرده ،باید از پشت دیوار این ها را ببینم .بچه همسایه اگر روبرویش را نگاه کند من</FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"> <o:p></o:p></FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman">من را می بیند بعد اون مرتیکه قلچماق مادرم را به عزایم می نشاند.باید دیوار را خراب </FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><o:p></o:p></FONT></SPAN> </P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman">کنم ،سرم را محکم به دیوار می کوبم...</FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><o:p></o:p></FONT></SPAN> </P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman">داروخانه چی عکس را به من می دهد وُبلندم می کند :پاشو برو خونه تون پسر ..پاشو برو...</FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><o:p></o:p></FONT></SPAN> </P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman">اصلن ارتباط این مار را با داروها درک نمی کنماز پشت این دیوار هم که پیدا نیست .</FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><o:p></o:p></FONT></SPAN> </P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman">پیراهنم را بیرون می آورم به بچه می دهم ،مادرم نگاهم می کند تنش خیس است وپیراهن </FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><o:p></o:p></FONT></SPAN> </P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman">نازکش به پستانهایش چسبیده .پدرم اتاق را نشانم می دهد .سرم را به دیوار می کوبم ،دیوار</FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><o:p></o:p></FONT></SPAN> </P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman">خراب نمی شود. گربه را می بینم کنار حوض برای ماهی ها نقشه می کشد.</FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><o:p></o:p></FONT></SPAN> </P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman">باید قبل از اینکه همسایه ام بیاید دیوار را خراب<SPAN style="mso-spacerun: yes">  </SPAN>کنم.<SPAN style="mso-spacerun: yes">  </SPAN></FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><SPAN style="mso-spacerun: yes"></SPAN><o:p></o:p></FONT></SPAN> </P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman">مادر.....مادر .....</FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><o:p></o:p></FONT></SPAN> </P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman">حتمن قرص ها اثر نمی کنند.این دیوار کی خراب می شود .همسایه باز روی حلبی می کوبد</FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><o:p></o:p></FONT></SPAN> </P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman">سرم درد می کند .مامان قرص هام....لیوان خالی آب رانگاه می کنم...دیوار ...کبوتر......</FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"></SPAN> </P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><o:p></o:p></FONT></SPAN> </P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><o:p><FONT face="Times New Roman"> </FONT></o:p></SPAN></P> <P class=MsoNormal style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: right" align=right><SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><FONT face="Times New Roman"><SPAN style="mso-spacerun: yes">                                                 </SPAN><SPAN style="mso-spacerun: yes">                         </SPAN>8/3/87<SPAN style="mso-spacerun: yes">  </SPAN>حسین دیلم کتولی<SPAN style="mso-spacerun: yes">             </SPAN></FONT></SPAN><SPAN style="FONT-SIZE: 14pt; mso-bidi-language: FA"><o:p></o:p></SPAN></P> Sat, 14 Jun 2008 23:04:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=jerting&postid=3 jerting http://jerting.blogfa.com/post-3.aspx